26-10-10

Weer een prik!!

Deze morgen werd ik rond 6u gewekt door de nachtverpleegster met de melding dat ik waarschijnlijk op mijn naaldje geslapen heb en dat mijn spoeling niet meer liep.  :-S  Goh, wat was dat nu weer?  Nog nooit meegemaakt in heel mijn carrière hier!!  “In het slechtste geval moet ik een nieuw naaldje steken”, zei ze me.  Half slaperig kwam ik overeind en zag ik dat mijn spoeling inderdaad niet meer verder gedruppeld had.  Tja, om half 5 was ik nochtans nog naar het toilet geweest, maar ja, dan let je daar niet altijd op.  Meestal tijdens de chemo doorloopt, kijk ik wel eens of het nog druppelt, maar nu had ik dat niet echt in de gaten gehouden.  Als ik ’s nachts moet opstaan, is het snel naar het toilet om dan zo vlug mogelijk verder te kunnen slapen, want een mens wordt daar ook moe van… al die nachtelijke plasmomenten!  Ik zal blij zijn dat ik deze avond naar huis kan gaan.  Deze morgen belden mijn ouders en heb ik zelfs tegen de hond uitgelegd dat ik deze avond terug thuis ben!  Ocharme dat beestje, ze loopt dan heel de living rond op zoek naar me…  Best wel lachwekkend!!  Ze doet dat trouwens met alle mensen die ze hoort aan de telefoon, ze denkt dan dat deze mensen bij ons op de inrit staan!!  Sinds ik terug thuis woon, is ze steevast mijn rustmaatje.  Dan komt ze bij me liggen en dan slapen we samen of kijken samen tv.  Of ik lees mijn romannekes en zij ligt dan altijd op mijn benen te rusten, te genieten van het gezelschap!  :-)  Dat ga ik wel missen op mijn appartementje!  Misschien kan ik toch eens overwegen om een klein huisdier te nemen.  Ik zal zien hoe het me afgaat!  Dat zijn zorgen voor later! 

Eerst nu deze namiddag nog één product en dan naar huis!  Morgen moet ik dan in de namiddag eventjes terugkomen voor nog één product en dan ben ik er weer vanaf!  Oef!!  Dan is het wachten op de scan na een 3 à 4 weken.  De exacte datum heb ik nog steeds niet.  De assistente was weer een andere, spijtig, maar ja, dat is hier normaal, dus ja, de hechte band die ik met de andere assistente had, valt nu weer weg en nu moet ik weer de nieuwe gewend worden.  Ze was veel grondiger om alles na te kijken enz.  Ik schrok er een beetje van.  Dat verschilt echt van dokter tot dokter hier.  Je kunt daar kop noch staart aan krijgen, elk hun eigen werkwijze, zekers!  Maar het is wel een lieve mevrouw en alles was in orde, dus ja, meer moet dat niet zijn, he!  Mentaal ben ik ook veel sterker nu, ik voel dat enorm.  Ik heb nu zelfs zin om te schrijven voor mijn blogje, ik heb al wat gelezen, al ontbeten, enkel mijn bloeddruk was wat laag.  Dus ik durf nu niet te veel de vinnige Igna te zijn, want dan zie ik misschien weer sterretjes zoals toen ik nog eens een lage bloeddruk had…

De commentaren zijn gesloten.