28-11-10

Redenen…

Over dromen gesproken…  Sinds ik het minder goede nieuws gekregen heb, slaap ik weer heel slecht.  Menslief, 2u ’s nachts en bibi is wakker!  Klaarwakker…  Dan ga ik telkens mijn kersenpitkussen warm maken en al maar chance val ik dan toch terug in slaap.  Ik heb nu ook een ‘zwangerschapsworst’ mogen lenen van een goede vriendin, zij gebruikt dit voorlopig niet meer en ik mag er nu mee slapen.  Dat doet echt goed, mijn rug is dan steviger door het kussen en mijn linkerkant doet minder pijn.  Precies dat de pilletjes wel stilaan hun werk beginnen te doen.  Het is vooral de druk van het letseltje op mijn linkerwand, op mijn spieren en bij een te bruuske beweging of een bepaalde houding voel ik dit het meeste.  Maar al bij al valt dit nog mee.  Ik ben het al gewend aan ’t worden en zoveelste minder pijn het doet, zoveelste minder mijn aandacht ernaar gaat.

Toch voel ik me de laatste dagen minder in mijn vel.  Vorige week dacht ik: “Goh, komaan Igna, sterk zijn en het zal wel lukken.  Jij kunt dat.”  Ik dacht dat ik mijn afspraak bij mijn psychologe niet moest vervroegen, want ik zou dit wel kunnen verwerken in mijn eentje, met de hulp van mijn familie en vrienden...  Maar ik heb haar vorige vrijdag toch gebeld, want ik kan het niet goed alleen.  Ik heb heel veel moedige sms’jes, telefoontjes en berichtjes gekregen, ook op mijn blogje en op mijn Facebook, maar toch is het moeilijk.  Ik had zo gehoopt om nu eens een paar maanden op mijn positieven te kunnen komen…

Ik vraag me nu ook steeds af wat ik mis doe.  Wat ik kan doen om de ziekte stabiel te krijgen?  Bij de vorige yin-yang controle was ik uit de ontsporingsfase.  Ik was daar heel blij om.  Nu vraag ik me af of ik terug in de ontsporingsfase zit, omdat de letsteltjes groter geworden zijn.  Moet ik dit terug laten controleren?  Of toch maar niet?  Goh, ik weet het gewoonweg niet meer.  Er zijn zoveel mensen die me zeggen, doe dit of probeer dat… maar geloof me, het is niet gemakkelijk en er bestaat zoveel.  Alternatieve geneeskunde is een manier om de klassieke geneeskunde te combineren, dat weet ik en da kan perfect, maar wat is goed?  Wat zijn de mogelijkheden?  Wat kan ik doen?  Gezonder eten?  Ik eet al vrij gezond…  Nog sterker zijn?  Misschien ben ik wel sterk naar de buitenwereld, maar toch niet sterk genoeg diep in mijn binnenste?  Mijn kine en psychologe zegt me steeds: “Het is niet belangrijk wat je doet, maar wel hoe je je erbij voelt.”  En dat is ook zo.  Ik doe alleen dingen waar ik volledig achter sta en die wil ik dan eens proberen.  Maar je kunt niet alles doen, je moet hierin ook keuzes maken.

Na de relaxatieles heb ik gesproken met de lesgever en hij zei me dat ik met een blokkade zit, die eerst weg moet.  Als ik deze blokkade loslaat, dan zal dit mijn ziekte ten goede komen.  Hij stelde me directe vragen en ik barste in tranen uit.  Dat is al een goed begin, zei hij.  Mijn gezwel zat in mijn linkerlong, dat wil zeggen verdriet, emotie.  Dus ja, als ik dan terugdenk aan wat er in mijn leven allemaal al gebeurd is, denk ik wel dat ik de reden van de blokkade weet.  Sinds de dood van mijn achterneef – hij heeft zelfmoord gepleegd – ben ik niet meer dezelfde.  Ik ben meer bang, meer angstig… en als kind had ik al veel faalangst, maar door dit voorval is dit nog meer het geval.  Ik onderdruk deze angsten, dat weet ik.  Ik moet leren om dit los te laten.  Ik ben net zoals mijn moeke, zij at te veel lekkers van verdriet, maar ik tob erover en onderdruk mijn angsten en dat is helemaal niet gezond.  Vandaar dat ik er nu aan ga werken.  Ik ga dit zeker met mijn psychologe bespreken, alsook via positieve energie dit los te laten.  Door de relaxatietherapie en de magneetjes voor mijn evenwicht moet dit lukken.  Ik ga er alles aan doen.  Maar eerst moet ik dit alles verwerken, een plaats geven om er terug tegenaan te gaan en verder te vechten…

Commentaren

Hallo Igna,

Moed houden en doorbijten (en ik wéét dat je dat zeker doet maar voor een buitenstaander is het natuurlijk gelakkelijk gezegd). Velen (be)leven dit met je mee en wensen jou héél veel kracht en doorzettingsvermogen toe. Heb vertrouwen in een mooie toekomst.

Lieve groetjes
Luc

PS Ik heb jou een mailtje gestuurd maar weet niet echt of hij toegekomen is)

Gepost door: Lucky | 28-11-10

Igna,

Begrijpelijk dat je met veel vragen zit. Doe inderdaad vooral waar je je goed bij voelt en laat je niet overrompelen door waarschijnlijk al de goed bedoelde tips.
Veel moed en sterkte bij het nemen van beslissingen.

Dikke knuffel,
Maggy.

Gepost door: Maggy Peeters | 29-11-10

Het is veel dat we kunnen zeggen ,maar weinig wat "Wij" kunnen
doen!
Maar weet dat wij kaarsjes branden voor alle vechters tegen dat beestje!

Gepost door: Ma Elly | 29-11-10

Je nooit afvragen wat je allemaal verkeerd doet of hebt gedaan... K krijgen is gewoon dikke pech, behalve als je je te pletter zuipt of 2 pakjes per dag rookt, maar dat lijk je me niet te doen... echt, dat mag je je nooit laten aanpraten, dat schuldgevoel! Je hebt gewoon een verkeerd 'lotje' getrokken!
en verder elke dag zoveel mogelijk proberen te genieten van wat er IS en wat nog kan en dingen doen die je graag doet... dat helpt dan automatisch ook om positief in het leven te staan en of het nu helpt of niet om je ziekte stabiel te houden, je hebt dat dan toch maar weer gehad hé!
maar zo te lezen ben je wel goed bezig hoor! veeeeel sterkte en neem de juiste beslissingen...

Gepost door: tricky | 30-11-10

Dag Igna,

Ik ben niet echt een voorstander van alternatieve geneeskunde, maar als je daar rust en troost in vindt, des te beter voor jou.
Is er geen nieuwe, misschien eerder experimentele medicatie beschikbaar voor je ziekte? Heb je hier al eens over gesproken met de dokters? Ben je al eens op zoek gegaan naar lotgenoten om ervaringen uit te wisselen? Eventueel in het buitenland, want je hebt een zeldzame ziekte, als ik het goed begrepen heb?

Alvast veel sterkte en prettige eindejaarsfeesten gewenst,
Matthias

Gepost door: Matthias | 01-12-10

De commentaren zijn gesloten.