03-12-10

Tranen met tuiten…

Momenteel heb ik niet veel last van bijwerkingen, ik ben alleen heel moe en slaap ’s nachts nog niet zo goed.  Het is een paar dagen beter geweest, maar het is terug verslechterd.  Ik heb dan ook veel aan mijn hoofd.  Ik ben eigenlijk heel teleurgesteld en een beetje down.  Ik ben vooral mentaal moe.  Heb weinig fut en weet niet meer wat ik moet doen om goed te doen of om me niet schuldig te moeten voelen.  Ik ben daarstraks naar de psychologe geweest en dat deed zo’n deugd om mijn emoties er eens uit te laten komen, wat er allemaal op me afkomt de laatste tijd… gevolg: veel hoogtes en laagtes.  Ik heb nog nooit zo veel geweend bij een therapie van haar als vandaag.  Het moest er gewoon uit!  De laatste tijd zijn er veel mensen die me advies geven en ze bedoelen het allemaal goed, maar ik ben erdoor toch het noorden kwijt geraakt.  Ik probeer zo hard om controle te hebben over mijn leven, over mijn ziekte, over de toekomst… maar dat gaat gewoon niet.  Mijn psychologe heeft me er nog maar eens op gewezen dat het belangrijk is om in het ‘hier en nu’ te leven en om energie te steken in dingen waarbij ik me goed voel, die ik leuk vind, waar ik positieve energie uit haal en zeker niet dingen te doen die andere mensen zeggen dat ik moet doen of proberen of…  Het ging zelfs zo ver dat ik mijn verleden al aan ’t uitpluizen was…  Ik steek de laatste tijd zoveel energie in alles proberen om mijn ziekte stabiel te krijgen, maar als er één ding is, waar ik geen controle over heb, dan is het mijn ziekte wel.  De prof zei me dat het niet door ongezonde voeding komt, niet door ongezond leven, ik heb gewoon pech.  Dat een kuur aanslaat of niet, tja, waar ligt dat aan?  Volgens mijn psychologe ben ik een controlefreak – dat is ook wel een beetje zo – en dat het normaal is dat ik vanalles probeer, maar het is verkeerd om daar energie aan te verspillen.  Ze zei me: “Schrijf op welke waarden voor jou belangrijk zijn, wat jou gelukkig maakt en kijk dan of je niet de verkeerde kant aan ’t opgaan bent.”  Ik moet nu gewoon energie steken in leuke dingen, zoveel mogelijk genieten en dingen doen die me een goed gevoel geven, dingen waarvan ik ‘happy’ word.  De dingen waar ik geen controle over heb, daar mag ik geen onnodige energie in steken.  Nu ik er met haar over gesproken heb en eens goed uitgehuild heb, is het beter en kan ik het terug beter aan.  Ik heb er met nog enkele mensen over gesproken, maar zoals mijn goede vriendin in de week tegen me zei: “Wij staan te dicht bij jou, we weten soms zelf niet wat het beste is wat je kunt doen.   Je moet doen waar je jezelf het beste bij voelt.”  En dat is ook zo.  Als ik pieker, probeer ik haar uitleg steeds in mijn achterhoofd te houden.

De commentaren zijn gesloten.