17-12-10

Gesprek met psychologe

Woensdagavond moest ik ook naar mijn psychologe.  Ik ga nu terug om de 2 weken, want dat heb ik wel nodig.  Ik sprak met haar over mijn gesprek met de prof, over de gebeurtenissen van de voorbije weken, over mijn gevoelens, en ja, ik heb zelfs minder bij haar gehuild dan bij de prof…  Wat ik best raar vond, want ik dacht dat het net andersom ging zijn.  Soit, dat is niet belangrijk, als de emoties er maar uitkomen, dat is het voornaamste.  Ze zei me nogmaals dat ik dingen moet doen die ik zelf wil doen en waardoor ik me beter ga voelen en niet dingen doen die andere mensen me aanraden en die me dan achteraf een schuldgevoel bezorgen als het niet lukt wat de mensen gezegd hebben.  Het komt ook altijd maar terug op ‘Waar trek ik mijn grenzen?’  Tjonge, jonge, wat heb ik daar moeite mee.  Ze zei me dat het mijn karakter is, dat ik mezelf wegcijfer en ondanks mijn ziekte toch nog voor iedereen probeer goed te doen en dan nog erover nadenk hoe ik het lichter kan maken voor mijn familie, maar ze zei me: “Jij moet leren van te denken – pfff, nu is het genoeg, alles kan de boom in –ik wil nu dit doen en wie dat niet zint, legt er als het ware zijne kop naast!”  Snappen jullie een beetje wat ik wil zeggen?  “Wat egoïsme mag”, zei mijn kine me gisteren nog.  En ze hebben allemaal gelijk, ik moet meer aan mezelf denken, maar ja, een karaktertrek verander je niet zomaar…  Mijn hart bloedt als ik zie dat de mensen rondom mij het ook moeilijk hebben.  Soms denk ik dan: “Waarom zijn ze zo verdrietig?  Ik doe dat toch goed… of niet?”  Mijn psychologe raadde me aan om mijn doelen op te schrijven, realiseerbare en realistische doelen, dingen die ik leuk vind, waarden die ik belangrijk vind en die ik terugvind in de dingen die ik kan doen.  Zo is dat nu ook met mijn appartement.  Nadat mijn ex me laten zitten had, het huis verkocht moest worden en ondanks mijn ziekte, wou ik toch terug alleen gaan wonen.  Wel, dit doel krijgt meer en meer vorm en maakt me heel gelukkig.  Ik wil ook beter kunnen koken en een nieuw fototoestel kopen.  Ook heb ik nog zoveel dromen en doelen die ik beetje bij beetje probeer te realiseren op mijn tempo en volgens mijn gevoel.  Het is soms heel verwarrend als mensen raad beginnen te geven, en ik wil dit dan allemaal wel doen, maar maakt het mij dan ook gelukkig?  Dat is dan de vraag die ik me moet stellen.  Voorstellen die ik krijg, en die ik echt niet zie zitten, dan moet ik proberen om deze niet te doen als ik deze echt niet wil doen.  Dat is nog een punt waar ik aan moet werken, maar met de hulp van familie en vrienden zal dit zeker beter en beter lukken!

P.S.: Vandaag is ook een speciale dag!!  Mijn oogappel is jarig!!  Hij wordt al 17 jaar!!  Goh, wat vliegt de tijd.  Hij zit volop in zijn examens, maar we hebben toch leuke cadeautjes voor hem!! Benieuwd wat hij ervan zal zeggen… :-)

Commentaren

Fijn om te lezen dat je je dromen realiseert(op eigen tempo), je appartementje wordt vast een echt juweeltje!!!!
Je gevoel leidt je wel de goede richting uit samen met alle positieve mensen achter je.

NB "Uwen oogappel" verjaart samen met mijne man ;-)

Gepost door: Katleen | 17-12-10

JAja een oogappel hebben is heel gezellig!
Geniet ervan zoveel je kan Igna!

Je bent op goede weg,probeer alles wat in je mogelijkheden ligt ,op eigen tempo he!
Goed weekend Igna.

Gepost door: Ma Elly | 17-12-10

Ik kan me dat heel goed voorstellen dat het u deugd doet als de prof en de psychologe voor jou tijd uittrekken voor eens een goed gesprek! Het zijn professionelen die hun vak goed kennen en bij hen sta je tijdens dat gesprek centraal. Iedereen heeft dat wel eens nodig en zo'n gesprek kan heel geruststellend zijn. Dat is in elk geval ook mijn ondervinding, al zit ik wel in een andere situatie dan jij. Blij ook te horen dat de realisatie van jouw plan om alleen te gaan wonen, haar weg kent en nu niet lang meer op zich zal laten wachten. Misschien zul je het nog knus kunnen maken met wat kerstversiering (dit is een hint he igna en voel je volledig vrij in wat je ermee doet). Ik kijk eigenlijk ook wel uit naar de feestdagen, voor mij hebben ze dat ietsiepietsie magische zoals nog in mijn kindertijd :-).
Lieve groetjes.

Gepost door: pelgrimpje | 17-12-10

igna,ik wens jou superveel sterkte toe,en je familie ook natuurlijk!!

Gepost door: lies mols | 11-01-11

De commentaren zijn gesloten.