05-02-11

Minder pijn, minder vermoeid

We zijn nu 1,5 week verder na het minder goede nieuws.  De week voor de scan had ik al veel gehuild en na het slechte nieuws heb ik toch ook wel mijn portie verdriet gehad.  Ik ben naar mijn psychologe geweest en zij heeft me relaxatieoefeningen gegeven om me rustig te houden en om te leren om dingen te aanvaarden.  Daar trek ik me nu aan op.  Ik zeg altijd: “Waar je niets aan kunt doen, daar moet ik zo weinig mogelijk over piekeren en daar moet ik me boven zetten.  En al zeker geen energie in steken.”  Dus ik doe gewoon verder hoe ik bezig was.  Ik neem nu ietsje meer pijnstillers in en de pijn is beter.  Als ik te lang rechtop zit of op mijn linkerkant in slaap val in de zetel, dan heb ik er wel nog last van.  Maar dan zijn er mijn instant-pilletjes voor de pijn.  Ik ben ook wel minder moe.  Vorige week ging het echt niet.  Ik was gewoon op.  Ik kon niet meer.  Ik heb dit ook tegen de prof gezegd.  Ik voelde gewoon aan mijn lichaam dat het niet meer ging, ook al door 2 keer chemo na elkaar te krijgen.  En ondertussen ben ik al terug 7 maanden aan ’t vechten, met eerst 3-wekelijks therapie en dan de laatste maanden wekelijks.  En chemo maakt niet enkel de slechte dingen kapot, maar ook de goede dingen, dus ja, als het product dan zijn werk niet doet, dan kan hij beter er even mee stoppen en me laten recupereren.  Ik voel echt dat ik dit nodig heb.  Ik denk dan soms wel aan mijn letseltjes hoe deze dan zullen evolueren, maar dat zien we dan wel.  Nu is het voornaamste om te rusten en terug op krachten te komen.

De 21e februari moet ik teruggaan en dan heb ik een gesprek met de prof.  Ik ben benieuwd naar wat hij te vertellen heeft.  Soms denk ik er wel aan en heb ik er wel wat schrik voor, maar toch laat ik dit gewoon op me afkomen.  Dat is de beste remedie.  En ik geef niet op!  Ik ben nog veel te jong en ik heb nog zoveel plannen.  Ik heb mijn bezigheden waar ik al mijn creativiteit kan insteken en dat is nu het voornaamste.  En zolang ik dit kan, ga ik gewoon door.

Vele mensen weten nu niet hoe ik me voel of denken dat ik in zak en as zit, maar dat is net hetgeen dat je niet mag doen.  Ik heb ook mijn slechte dagen, maar toch probeer ik die dan toch nog om te zetten in positieve dagen, al is het maar door wat feuilletons op tv te zien.  Goh, nu ik digitale tv heb, laat ik me wel eens gaan en neem ik leuke dingen op, maar soms heb ik gewoon de tijd niet om de afleveringen te zien en ja, dan stapelen de opnames zich op en moet ik wat bijbenen met tv kijken!! :-)

Zo ook met mijn blogje…  Ik krijg de laatste tijd zoveel bezoek, de mensen zijn nieuwsgierig naar mijn stekje en ja, ik moet dan ook nog wat rusten tussendoor, dat ik soms zelfs de tijd niet heb om te schrijven.  Ik probeer de dingen die ik nu doe, allemaal zo goed mogelijk te combineren dat het niet te vermoeiend wordt voor mij, maar toch zo te plannen dat ik er de meeste voldoening uithaal.  Ik kan uren bezig zijn met mijn zusje haar fototoestel en bloemen & planten fotograferen, dan deze bijsnijden met een speciaal fotoprogramma en dan ben ik daar een aantal uren zoet mee.  Ik heb dan mijn afleiding.  Ook los ik tegenwoordig graag Zweedse kruiswoordraadsels op en ik lees nog steeds veel.  Mijn romannekes, he!!  ’s Avonds of zelfs ’s nachts als ik niet kon slapen, dan durfde ik zelfs kruiswoordraadsels beginnen invullen, maar dan geraakte ik helemaal niet meer in slaap.  :-/  Nu kwam er in de week een vriendin van me van tijdens onze studentenjaren langs en ze zei me dat zoiets net mijn hersenen nog wakkerder maakt.  Ze zei me dat het geen wonder is dat ik slecht slaap.  Awel, ik heb haar beloofd om enkel de Libelle of mijn boek te lezen voor ik ga slapen en ja, het helpt!!  Mercikes, K. voor de tip en nogmaals bedankt voor het leuke bezoekje!! ;-)  Ik slaap nu al wel beter, maar toch moet ik nog een paar keer opstaan, of om naar ’t toilet te gaan, ofwel om mijn kersenpitkussen warm te maken.  Dat kan ik nog altijd niet missen.  Dat doet zo’n deugd als ik dit onderaan mijn rug en aan mijn linkerkant leg.  Goh, zalig!! :-)

Ondertussen krijg ik ook veel reacties over de benefiet.  Het leeft erg onder de mensen van mijn dorp naar ’t schijnt en ik schrik ervan hoeveel mensen er komen eten en me steunen.  Ik kijk erg naar deze dag uit en ik ben al hevig aan ’t aftellen!!  Morgen nog een maand en dan is het zover.  Ze hebben ook weer iets gepland waar ik niets vanaf mag weten en ik ben dan zo curieus, dat ik probeer om iets te weten te komen, maar het lukt me niet.  Mijn familie en mijn vriendinnen hebben me dan door… ;-)  Er is nu ook een praatcafé met verrassingsoptreden gepland in tussentijd als er niet gegeten wordt.  En ik dacht dan te gaan rusten…  Ja, noppes, dus.  Dat wordt een dagje op adrenaline!!  Maar dat vind ik niet erg, ik heb de dag erna niets gepland, zodat ik wat kan bekomen van de dag.

Wie nog wil inschrijven om te komen eten, kan dat nog doen tot 14 februari via Joke of Lieve!

Hier nog iets over het verrassingsoptreden…

Tussen 14u00 en 16u30 is er 'Igna's praatcafé'.  Dan kan iedereen komen genieten van een leuk verrassingsoptreden samen met Igna in de Vrije Basisschool Meerlaar te Klein-Vorst.
En wij kunnen u verzekeren, dat het de moeite waard zal zijn!!!
Beste vrienden, vertel het verder en we hopen dat jullie allemaal aanwezig kunnen zijn!!!
Het gaat het super zijn!!!!!!!!

P.S.: Ik weet van niets en mag van niets weten…, ik kan alleen maar zeggen dat ik hoop dat het een knappe zanger is!! ;-)

Commentaren

Igna,

Fijn om te lezen hoe je na het minder goede nieuws er toch weer positief tegenaan gaat. Super !
Natuurlijk mag je de moed en de strijd niet opgeven en moet je genieten van je heel belangrijke familie en al je vrienden. Echt tof dat die voor jou deze benefiet inrichten. Wij gaan alvast met 9 personen langskomen en we gaan nu iets vroeger komen zodat we nog iets van het verrassingsoptreden kunnen meepikken.
Intussen moet jij maar goed rusten zodat je na 21 februari er weer volop kan tegenaan gaan.

Dikke knuffel,
Maggy.

Gepost door: Maggy | 06-02-11

Hey Igna,
Wat leuk dat ze dat voor jou organiseren, het moet zijn dat ze vinden dat je dat verdient! En ik sluit me daar dan ook bij aan!
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 12-02-11

De commentaren zijn gesloten.