28-02-11

Brok emotie

Tijdens en na het gesprek bij mijn huisdokter heb ik veel gehuild.  Nu soms nog, en vooral ’s avonds heb ik het moeilijk.  Ik slaap al zo slecht, en nu tegenwoordig heb ik liever de dag dan de nacht.  Ook mijn familie is er het hart van in.  We laten onze tranen de volle loop en soms beurt de één de ander op en de andere moment is het net andersom.  Het gaat allemaal totdat “gedachten en angsten” zich in mijn hoofd nestelen en dan mijn moed en kracht helemaal aan diggelen brengen.  Dan wordt het me allemaal te veel en dan begin ik te huilen en zie ik het niet meer zitten.  Ik denk dan: “Ik wil helemaal nog niet dood gaan, ik wil leven, ik wil nog zoveel doen, ik heb nog zoveel plannen…  Ik ben nog zo jong…”  Maar ja, dat zal iedereen wel hebben die kanker heeft en slecht nieuws krijgt.  Soms vraag ik me af hoe andere lotgenoten dat toch doen.  Zo sterk en wetende dat je enkel door chemotherapie nog verder kunt leven.  Ik denk erover na om die ene chemotherapie nog te proberen, maar ik ga afwachten wat de dokter in Gent vertelt.  Mijn huisdokter zei me dat als hij me niet kan helpen, hij dat dan onmiddellijk zegt.  Dus dan weet je ook wel onmiddellijk waar je staat.  Ik heb ook nog een e-mail gestuurd aan Brussel, ook een oncologisch centrum waar men gespecialiseerd is in kanker.  Je weet nooit waar het goed voor is.  Het kan alleen maar helpen!!

Al maar goed dat ik nog het één en ander voor de benefiet moet doen, in de 1e plaats ging ik me er niet mee bemoeien en dat doe ik ook niet echt, maar ik zou ‘Igna’ niet zijn als ik zelf niet iets in elkaar steek om al de mensen te bedanken voor hun komst.  Dus daar ben ik nu deze week nog zoet mee en voor de rest combineer ik dit met rusten en wat lezen of zoals vandaag babysitten op de kat van mijn zusje!  Een hond is toch iets heel anders, maar ja, ik ben ook tanti van haar, dus ja, en door haar kan ik ook mijn zinnen verzetten zoals ik dat door ons Laika kan, dus ja, drukke dagen voor tanti! :-)

Veel vrienden en vriendinnen weten nu niet goed hoe ze moeten reageren, maar er gewoon zijn voor me en luisteren en me de nodige positieve kracht geven is meer dan genoeg.  En doordat ze deze benefiet georganiseerd hebben, weet ik wel wat ik aan ze heb en dat ze veel aan me denken.  Ik kijk dan ook heel erg uit naar de benefiet.  Er zijn maar liefst 1700 inschrijvingen, dus ik kijk er wel naar uit om al deze mensen persoonlijk te zien en hen allemaal persoonlijk te bedanken.  Ik zal nu goed rusten, zodat ik die dag helemaal in orde ben!  Het zal sowieso al een moeilijke, emotionele dag worden, maar daarom kijk ik er niet minder naar uit.  Veel mensen heb ik al jaren niet meer gezien en ik ben zo fier en dankbaar op mijn vriendinnen dat ze dit voor me doen.  Solidariteit bestaat echt nog en ik zou het onmiddellijk voor één van mijn vriendinnen ook doen als ze in mijn situatie zouden zitten.

P.S.: Ik ga mijn best doen om zondag met iedereen te babbelen, maar dat gaat me waarschijnlijk niet lukken.  Ik zal tussendoor ook nog moeten gaan rusten om ’s avonds nog even ter plaatse kunnen zijn.  Vandaar dat er aan de inkom een gastenboek zal liggen waar jullie iets in kunnen schrijven voor mij en mijn familie.  Tot zondag! :-)

Commentaren

Igna,

Begrijpelijk dat emoties zich afwisselen bij jou en je familie. Geef vooral de moed niet op meid, er komt vast een behandeling voor jou uit de bus. Rust nu maar goed zodat je zondag kan genieten. Wij gaan alvast een boodschap voor jullie achterlaten.

Knuffel,
Maggy.

Gepost door: Maggy Peeters | 01-03-11

Denk aan je!
Groetjes uit Mol!

Gepost door: Maria | 01-03-11

Hallo Igna

het is goed hoor je emoties te uiten en ondertussen moedig verder te doen. Zoeken naar oplossingen en hulp van andere deskundigen in binnen en buitenland.
Blijf erin geloven en laat je steunen door iedereen!
We denken heel vaak aan jou, de moedige en lieve Igna.

Gepost door: Ingrid | 01-03-11

Hey Igna,

het wordt zondag zeker een geweldige dag voor je,
wij kunnen er spijtig genoeg nie bijzijn omdat ik zoals altijd
weer te laat was om in te schrijven.
Ik zou zeggen have fun en veel rust.

joel

Gepost door: joel lemmens | 01-03-11

Igna,

Ik begrijp het dat je vol twijfels en met zoveel vragen zit. Maar nu vooral de moed niet opgeven meisje. Je hebt al zo hard gevochten en je weerbaar getoond. Blijf dit doen, ook al is het soms heel moeilijk. We denken aan je en zien je zondag wel.

Gepost door: Martine | 01-03-11

Hoi Igna,

ik begrijp dat dit een zeer zware dobber moet zijn voor jou en je familie. Ik bewonder je enorm om je kracht en doorzettingsvermogen. Je kan er ook zo goed over praten, knap hoor. Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte toe. Zondag is inderdaad een prachtig vooruitzicht, ik vind het nog steeds jammer dat we er niet kunnen bijzijn, maar er zal volk genoeg zijn, amai! Geniet er heel erg hard van!

Vele groetjes,
Dorien

Gepost door: Dorien Macquoi | 01-03-11

Igna,heel veel sterkte,en als je zondag al dat volk ziet dat zal u ook nog eens extra sterkte en moed geven.Blijf wel praten ook al is het soms moeilijk,maar mij gaf dat altijd wel een goed gevoel als ik een goed gesprek had.En eens goed huilen dat kan ook deugd doen dus verberg je tranen niet.Heel veel sterkte en tot zondag.

groetjes Conny

Gepost door: engelen cony | 01-03-11

sterkte , tot zondag

Gepost door: bart bex | 02-03-11

IGNA

HOED AF VOOR JE
JE BENT EEN MOEDIGE MEID
niet te geloven
ik heb echt bewondering voor je
ik heb er geen woorden voor
leg je linker hand op je rechter schouder
en je rechter hand op je linker schouder
doe nu je schouders omhoog
wat je nu voeld is een dikke knuffel van mij
JE HEBT HEM VERDIEND
GROETJESSSS van IVO VERWIMP

Gepost door: IVO VERWIMP | 11-03-11

De commentaren zijn gesloten.