02-04-11

Ups en downs

Ik heb de laatste weken de mensen echt wel ongerust gemaakt, wat helemaal mijn bedoeling niet was, maar ik heb soms gewoon de fut en energie niet om iets te schrijven voor mijn blogje.  Erg, he…  Vandaar hier een update van hoe het tegenwoordig met me gaat…

Ondertussen ben ik op vervroegde controle geweest naar de prof en hij vroeg onmiddellijk toen we binnenkwamen: “En ben je naar de huisarts geweest?”  “Ah, nee”, antwoord ik en doe mijn hele verhaal.  De prof schrok er wel van, want hij had nochtans om een consultatie aan mijn huisdokter gevraagd en veronderstelde dat dat gebeurd was en dat het probleem met de pijnstillers opgelost was.  Niet dus.  Blijkbaar krijg ik bijwerkingen van de instant pilletjes, deze werken een 4-tal uur om de pijn kortstondig te bestrijden.  Ik nam 5 mg in en hij stelde voor om deze pilletjes – als ik ze nodig had – te verminderen naar de helft en dan eens te kijken of dit lukt en beter is.  En ja, inderdaad, het helpt.  En de laatste dagen is de pijn weer beter en moet ik zelfs geen instant-pilletjes meer innemen!  Maar ik heb toch erg veel pijn gehad.  Vorige dinsdag in tranen naar mijn papa gebeld.  Hij is me dan ’s morgens voor zijn werk al komen insmeren en dan een paar dagen ’s avonds.  En dat heeft geholpen, de pijn was na een paar dagen beter.  Vanwaar die ineens zo intens kwam, ik zou het niet weten. 

De prof heeft me dan verder onderzocht.  Ik liet hem mijn 2 letsels zien, die je echt ziet zitten…  :-/  Het letseltje op mijn rug aan mijn snede, dat stond er al een tijdje, en dat zie ik niet als ik in de spiegel kijk, dus dat is niet confronterend, maar het andere dat nu tevoorschijn gekomen is, is wel ‘heel’ confronterend.  Het zit net onderaan mijn rechterborst en zat eerst verscholen achter de ribben, maar heeft toch een weg gevonden om zich te nestelen aan de wand.  Dus ja, nu heb ik onderaan mijn linkerborst een ferme bubbel van de operatie – door de 2 ribben, die weggenomen zijn – en nu dan ook aan de andere kant, maar dan door één van de  letseltjes.  Het doet wel niet echt pijn, enkel moet ik zien welke lingerie ik aandoe en dat het niet te vast zit.  Maar het ergste, vind ik, dat ik niet meer in bikini kan gaan buiten liggen of aan een strand of noem maar op…  Weer meer complexe en ontevredenheid over mijn lichaam, weer een stukje dat verandert en dat ik moet aanvaarden en dat is heel moeilijk, zeker met de lente en zomer voor de deur.  Ik moet altijd al opletten met wat ik draag, want ik heb ook niet graag dat men mijn porth-a-cat ziet zitten.  De meeste mensen letten er waarschijnlijk niet op, maar ik weet wel waar het zit, he.  Dus ja, al maar goed dat het tegenwoordig mode is om een leuk sjaaltje of parel te dragen, dat trekt de aandacht wat weg!!

Om verder te gaan op het onderzoek van de prof…  De boosdoener is het letseltje in de linkerwand ter hoogte van mijn linkse nier.  Ze moeten dit goed in het oog houden, want in mijn bloed zien ze dat de letseltjes wel degelijk iets met mijn lichaam doen en ook dat ze wat energie wegnemen – wat ik heel goed voel.  Het duwt mijn linkse nier ook een beetje weg, maar voor de rest doet het niets – buiten soms de pijn.  De prof zei ook dat het nu nog niet levensbedreigend is, dus dat ik nog niet moest beginnen paniekeren.  Als hij dit zei, viel er een enorme blok stress van me af.  Ik heb zo’n schrik van die consultaties, dat is niet normaal en mijn prof is zo’n lieve, zachte man.  Hij is gekend als iemand die de waarheid zal zeggen, maar het niet zal verbloemen of het erger maken dan het is.  Maar toch boezemt het me angst in als ik naar hem toe moet.

Voor de rest verliep het onderzoek zoals altijd: bloed nemen, wat onderzoeken, bloeddruk nemen, luisteren naar mijn rechterlong, op de weegschaal gaan staan, enz.  Mijn bloeddruk was wel erg hoog, dat was van de spanning, zei de prof, maar amai, ik schrok toch, boven de 16, dat is helemaal niet normaal voor me.  Dat toont toch aan dat het niet niks is als je op consultatie moet gaan en dat je er onbewust wel mee bezig bent…

Commentaren

Hey Igna, Ik hoop voor jou dat de pijn minder gaat worden.Ik heb ook verschrikkelijke gewrichtspijnen. Maar dat zien de mensen niet . Dus we zien er eigenlijk allemaal goed uit in de ogen van gezonde mensen.Maar ze weten niet wat we voelen.Ik hoop dat je volgende blog gaat beginnen met "mijn pijn is fel verminderd".Ik kijk er naar uit.
Veel goede moed en hopelijk minder pijn
groetjes Conny

Gepost door: conny engelen | 02-04-11

De commentaren zijn gesloten.