01-05-11

Verhoging pijnstillers

Joepie, deze avond ging ik met mijn mama eindelijk nog eens met ons tweetjes een stapje in de wereld zetten!!   We hebben een abonnement op het Cultureel Centrum ’t Loo in Tessenderlo en mochten dankzij het abonnement naar 4 optredens gaan kijken.  Deze avond stond Bart Peeters op het programma!  Ik had er echt zin in en we keken beiden naar zijn optreden uit.  We hebben al veel positieve reacties op zijn optredens gehoord, vandaar dachten we: “Daar gaan we zeker naartoe!”.  En ja, Bart Peeters was echt goed, zo’n zot persoon met veel talent!  Hij krijgt de hele zaal mee, al zat er daar eentje, die soms niet echt aandachtig was…  Op een gegeven moment kreeg ik een por in mijn zij en mijn mama zei: “Ik zit er niets mee in dat je slaapt, maar snurken en dan die stillere liedjes, sevens horen de mensen jou nog!!”  Ik schrok wakker en zei: “Ikke, snurken, ik sliep wel, ja, maar snurken??” 

Dat is dus één van de bijwerkingen van de verhoging van mijn pijnstillers.  Moe zijn betekent onmiddellijk doezelen en zelfs soms niet beseffen dat ik indommel… :-((  Bij deze wil ik toch wel zeggen, dat de stukken van het optreden dat ik gezien heb, de moeite waren, spijtig voor de andere stukken…  Al chance dat we niet op de 1e rij zaten… :-s

Ik neem nu ’s morgens 40 mg in en ’s avonds ook, als dat dan nog niet werkt, moet ik die andere ‘suf’-pilletjes innemen…  Wat ik al helemaal niet graag doe, want ook al zijn deze na 4 uur, ten laatste 6 uur uitgewerkt, bij mij dus niet …  Vorige dinsdag heb ik dit nog aan de lijve ondervonden, toen ik bij de psychologe soms het al moeilijk had om me wakker te houden.  Heel ambetant.  Als deze medicatie na een week niet echt helpt, dan gaat men bespreken om iets anders te geven, want pijn hebben mag niet meer in deze tijd. 

De meeste pijn heb ik aan mijn linkerzijde, vooral waar mijn linkse nier zit.  Dat voel ik en dat is best mogelijk, want het letseltje duwt mijn nier weg…  En de rest van de pijn aan mijn linkerzijde is stralingspijn.  Dus soms doet mijn bekken pijn, dat betekent dan weer dat het letseltje tegen een zenuw drukt met als gevolg pijn naar mijn bekken.  Het andere letseltje dat aan de voorzijde tevoorschijn gekomen is, die ‘bubbel’ is precies nog groter geworden… :-(  Het kan ook maar een gedacht zijn, want ik ben ook terug magerder geworden, hoeveel precies dat weet ik niet en wil ik ook niet weten, ik heb schrik om op de weegschaal te gaan staan.  Dus dat kan ook zijn dat je dan ineens alles groter ziet dan anders…  Ik weet het niet, maar het is echt moeilijk aan ’t worden.  Ik krijg meer en meer te maken met vanalles en nog wat…  En het enige wat mijn huisdokter dan zegt, is: “Dat heeft allemaal met jouw ziekte te maken.”  Leuk om weten…

Om terug te komen op de ‘bubbel’, deze moeten ze ook in het oog gaan houden, want dit zit dan dichtbij mijn rechterlong en bij de consultatie bij mijn huisdokter deze week, zei hij me dat als hij luistert op mijn rug, hij geruis hoort, dus ja, ook niet zo goed, want dat betekent dat er slijmen zitten en soms komen ze naar boven, maar meestal niet.  De kine gaat hier nu extra op letten en nu is het blazen in het machientje nog belangrijker geworden.  Zo kan ze mijn longcapaciteit controleren en zeker zien dat ik goed blijf blazen dat mijn rechterlong zijn kracht behoudt en zich bij het in- en uitblazen goed uitrekt.

Ondertussen neem ik de voedingssupplementen al een maand in en begint het nu te wennen.  Van al de pillen is er eentje waarvan ik de dosis een beetje verminderd heb, 6 pilletjes per dag i.p.v. 9.  Ik probeer deze vermindering dan gewoon met voedsel bij te nemen om toch sterk te blijven om de kracht te behouden, die ik nodig heb om verder te vechten.  Er is maar één product dat me niet lukt om er nog bij te doen.  Ik neem dit mee naar de consultatie en ga dit bespreken met de dokter in Gent.  Ik probeer nu ook mijn etenswijze een beetje te veranderen, hij heeft een 20-stappenplan met alles op wat goed is voor mij.  Bv. studentenhaver (verschillende soorten noten, rozijnen…), 600 gr groenten (vooral groene groenten), look bij mijn eten doen, weinig vlees (ofwel moet het lams zijn)…  In het begin dacht ik: “Amai, wat is dat allemaal?!”  Maar alles went en ik hoop dat mijn inspanning zijn vruchten afwerpt.

De laatste tijd las ik ook meer rustpauzes in dan een tijdje geleden.  Ik moet nu meer rusten en zeker als ik ergens naartoe ga, kan ik er niets meer bijnemen, want dat is te vermoeiend geworden.  Met de auto rijden is ook een probleem aan ’t worden.  Als ik hier vertrek, ben ik heel alert en fris, maar als ik terugkom, ben ik soms echt blij dat ik thuis ben.  Ik rij gewoon nog maar alleen in Meerhout met de auto.  Twee maal per week naar de kine, en soms, heel soms naar de fruitwinkel, bakker of naar de bank en naar de schoonheidsspecialiste voor mijn gezicht, maar voor de rest rij ik zelf niet meer.  Thuis zijn ze niet meer gerust en ikzelf ben er ook niet voor de volle 100 % gerust in.  Dat is dan weer iets waar ik erg moet aan wennen, weer een stukje van mijn zelfstandigheid dat ik moet afgeven…  Weer minder onafhankelijkheid, minder vrijheid…  Maar zolang ik het kan, zal ik toch de dingen die ik nog kan, blijven doen.  Ook al kan je deze op één hand tellen…

Ik heb dan ook een paar nieuwe hobby’s moeten zoeken, want ja, mijn romannekes zullen even moeten wachten tot mijn geheugen terug beter is, zelfs schrijven op mijn blogje kan ik alleen maar als ik niet te moe ben en anders schrijf ik het eerst in ’t klad op en typ ik het één van de volgende dagen.  Ik lees nu meer mijn Libelle en ik maak zelf parels.  Ook omdat Tineke me zei om mijn creativiteit nog meer op de voorgrond te plaatsen en daar de kracht uit te halen.  Dus nu maak ik samen met mijn zusje zelf onze sieraden.  Heel leuk, vind ik dit.  Vroeger hebben we dit ook al eens gedaan, maar dat was dan met heel kleine pareltjes en daar had ik het geduld niet voor, nu maak ik parels en meestal neem ik dan een paar grote, een paar kleine, hier en daar iets anders ertussen…  Goh, ik heb op het internet al veel pagina’s gevonden waar je leuke kralen kunt kopen en dat is ideaal voor mij, want ja, ik kan zomaar niet om de zoveel weken naar een parelwinkel, want ik moet dan steeds een beroep doen op mijn familie en vrienden.  En dat vind ik soms al zo ambetant, maar ze zeggen dat ze dat heel graag voor me doen, dus maak ik me daar al minder zorgen over.  En soms geef ik hen een kleinigheid om te laten zien hoe ik het apprecieer wat ze allemaal doen voor mij.  Zonder hun steun zou het allemaal veel moeilijker zijn, zeker nu ik de ongemakken van mijn ziekte meer en meer begin te voelen, heb ik hen nog meer nodig dan anders.  Soms voor een goede babbel, dan weer om eens uit te huilen.

Ziek zijn is gewoon heel hard, en als je dan nog eens met de waarheid elke dag geconfronteerd wordt als je in de spiegel kijkt of je je omkleedt, ik kan je verzekeren, er zijn fijnere dingen…

P.S.: En nu ga ik slapen, want mijn dutje tijdens het optreden van Bart Peeters is al terug verteerd!!

Commentaren

Goh Igna, ik begrijp zo goed wat je schrijft, een groot deel zou ik zelf geschreven kunnen hebben. Het is verdomd moeilijk om dag na dag te moeten inleveren en voor alles afhankelijk te worden van andere mensen. Sedert begin dit jaar rijd ik zelf ook bijna niet meer met de auto, ten eerste door de pijn en ten tweede door die verdomde pijnstillers waar je zo suf van wordt. Het is toch weer een deel van je vrijheid die je opgeeft en dat is zoals je zegt heel hard.
Sterkte lieve meid!

Gepost door: Elly | 01-05-11

Mag ik je ondanks alles toch een rustige maar aangename 1 Mei
Toewensen Igna!
XXX

Gepost door: Ma Elly | 01-05-11

Dat is niet fijn dat je weer een stukje onafhankelijkheid moet afgeven. Vele zouden zeggen bwa dat is toch niks. Maar het zijn juist die dingen die het hem doen hè. Zo normaal mogelijk leven....
Ik hoop echt dat je de pijn goed onder kontrole kan houden want dat is het ergste wat er is om er nog eens bovenop bij te nemen.
Neem op tijd je rust en geniet zoveel je kan Igna.
Veel sterkte
Dikke knuffel
Katleen

Gepost door: katleen en Jens | 02-05-11

Net zoals ik dit voor ieder mens wens die met ziekte te kampen heeft, hoop ik voor jou lieve meid dat je de kracht vindt om sterk terug te slaan, te vechten en om er uiteindelijk als 'winnaar' uit te geraken. Ieder postje van jou heb ik zowaar gelezen en ik kan heel goed begrijpen (en haast voelen) wat je meemaakt omdat ik het in mijn familie reeds meerdere malen van héél dichtbij hebt meegemaakt, heel dikwijls met positieve resultaten !!!! Troostende woorden kunnen een steun zijn maar ik weet niet of het écht steunt. Zo ga ik op vele blogjes lezen van mensen die ook vechten om beterschap/genezing maar vind niet altijd de passende woorden om iets te schrijven. Weet dat ik erg met je meeleef en hoop dat je endelijk eens de vruchten zal kunnen plukken van je strijd en je moedig doorzetten...

Lieve groetjes en een hele dikke (((((sterkteknuffel)))))

Luc

Gepost door: Lucky | 04-05-11

Lieve Igna,

Het belangrijkste is dat je zoveel mogelijk pijnvrij van alles kunt genieten en net zoals Luc schrijft hoop ik van harte dat je de vruchten mag plukken van je moedige strijd.

Dikke knuffel uit Averbode !
Magggy.

Gepost door: Maggy | 05-05-11

Groetjes,denk aan je he Igna!

Gepost door: Ma Elly | 05-05-11

Groetjes!

Gepost door: Ma Elly | 14-05-11

Groetjes uit Mol!
XXX

Gepost door: Ma Elly | 20-05-11

Hopelijk gaat het daar bij jou Igna, het is alweer een tijdje geleden dat we nog wat nieuws hadden over jou... je ziet, we denken veel aan jou hé...

Lieve groetjes
Luc

Gepost door: Lucky | 26-05-11

Igna,

Geen nieuws goed nieuws zullen we maar hopen hé ! Geniet maar van de mooie dagen. Hopelijk heb je niet teveel pijn. Gewoon om te laten weten dat er in Averbode aan je gedacht wordt.

Dikke knuf,
Maggy

Gepost door: Maggy | 26-05-11

De commentaren zijn gesloten.