12-06-11

Nog slechter nieuws…

Vorige maandag bracht ik een bezoekje aan mijn huisdokter.  Ik maakte mij wat zorgen over mijn lelijke hoest, het vocht in mijn benen en mijn voeten en de nog steeds enorm dikke buik, die maar niet wil verminderen.  Vorige week kreeg een geneesmiddel om mijn stoelgang te verminderen, daarna was dit wel beter.  Weg vocht in benen en voeten, de buik wat minder en oef, minder druk!!  De dokter verwees ons door naar dr. Vereycken voor een foto van thorax en een echo van de buik. De huisdokter dacht dat het vocht zou zijn – zo konden ze een drainage van het vocht doen – maar uit het onderzoek bleek dat het ging om uitzaaiingen in de buik en een beetje stoelgang!!  “Wat”, uitzaaiingen in de buik, wat betekent dit en hoe komen deze in mijn buik terecht?  Hoe kan dat nu?  Waarom?  Ik doe zo mijn best tegen mijn ziekte en nu dit weer!! :-(( 

De voorbije controles waren alles redelijk goed, goede parameters, tamelijk goede bloedwaardes.  Ik weet, dat als men niet veel meer kan doen, de ‘k’ wel groter wordt, maar bij mij zijn er een 3-tal letsels, waarvan er maar eentje de boosdoener is en dat is de tumor die mijn linkse nier wegduwt.  Nu weet ik niet wat er beslist zal worden, mijn huisdokter gaat zo snel mogelijk dit met mijn prof overleggen.

De plaats waar de linkerlong geweest is, daar is nu mijn hart, dat is mooi opgeschoven, zoals het hoort.  De rechterlong is prima in orde.  Nieren zijn ook beiden in orde, alsook mijn bijnieren.  Een tijdje geleden hadden we daar nog een discussie over: “Hoeveel bijnieren heeft een mens, één of twee… of??”  Het zijn er dus voor alle duidelijkheid ‘2’.  Daarbij kwam er nog eens bij dat ik kamp met een bronchitis of longontsteking waardoor ik deze nacht koorts maakte en het scheelde niet veel of ik moest naar het ziekenhuis (±38,50).  Ik dacht: “Ook dat nog…”  De andere bijwerkingen waar ik al eens over geschreven heb, zijn er ook nog steeds…  :-(( Pijnstilling, die nog niet volledig op punt staat, pijn in de onderrug – nu weten we waarom natuurlijk – door de uitzaaiingen in mijn buik…, problemen met de stoelgang, soms nog stemproblemen vooral door vermoeidheid.  Nu ik zo verzwakt ben, kan ik bijna niet meer buiten komen.

De kine komt sinds deze week aan huis.  Dit gaat me veel beter af.  Ik moet me niet ‘al vliegend’ klaarmaken, ik hoef mijn auto niet meer -in en uitstappen – wat ook al zeer intensief is, én het is minder vermoeiend voor mij.

Nog een aantal dingen zijn gewijzigd of hoe zou ik het zeggen – zijn ‘anders’…  Sinds mijn ‘pijn’voorval met het speciale product slaap ik niet meer alleen.  Thuis hebben ze een beurtrol om bij me op mijn appartementje te komen slapen.  Het is een hele regeling, maar als ik iemand om me heb, dan ben ik geruster.  Met wat gebeurd is, is iedereen wel geruster, denk ik.  Ik mocht ‘zelfs’ niet meer alleen zijn van mijn huisdokter.  Ik ben benieuwd wat mijn prof hierover zal zeggen.  Ik weet dat het voor mijn eigen goed is, maar het doet zo’n pijn…

Ik ben er ook sterk  over aan 'tnadenken om te stoppen met mijn behandeling bij de alternatieve geneesheer.  Mijn huisdokter zei me dat ik zelf dit moet beslissen waarom ik het doe en welke medicatie ik inneem.  Maar het is zo moeilijk om dit te beslissen.  Ik voel me er niet zo goed bij en ja, het zijn zoveel pillen – slik nu meer pillen dan ik ooit genomen heb.  En ik ben niet echt iemand die graag medicatie inneemt.  Ik vind van mezelf dat ik heel trots mag zijn dat ik al die chemoproducten al verorbert heb. :-)  De 3 dokters staan lijnrecht tegen elkaar en daar heb ik het een beetje moeite mee.

Nu moet ik de echografieën & foto’s meenemen naar mijn volgende afspraak in Leuven, maar dat is pas begin juli – grotendeels het groot verlof dat binnenkort voor de deur staat – maar mijn huisdokter vindt dat er te veel tijd tussen zit, dus hij gaat dit alles bespreken met de prof en nu wacht ik dus vol spanning af wat ze zullen beslissen.  Ik wist wel dat als de chemo stopt, er een dag zou zijn met slechter nieuws, maar toch was ik er niet op voorbereid.  Niemand hier trouwens….  Steeds krijg ik het moelijker en moeilijker met de situatie waarin ik zit.  Ik kan – alles wat me overkomt – zo slecht plaatsen, loslaten, verwerken, aanvaarden…

Nu ben ik bezig met de verwerking ervan, wat helemaal niet leuk en gemakkelijk is.  Mijn psychologe gaat me therapie geven om te leren om bepaalde dingen waar we niets aan kunnen doen en die we niet in de hand hebben, om deze los te laten.  Ook ga ik om de 4 weken naar Tineke in Genk.  Zij geeft me kracht, positieve energie, kleuren..., zodat ik mijn gevecht beter aan kan en leert me de dingen anders te bekijken.  Op haar website geeft ze meer informatie en  krijg je een beeld van hetgeen ze doet.  www.centerofthesoul.nl.  Hier kan je meer informatie geven en krijg je een beeld van hetgeen zij doet.

Tineke uit Genk geeft uitleg: “Mijn taak is het om processen in deze gebeurtenis te begeleiden naar het juiste punt. Ik heb vele mensen gedurende mijn leven wakker mogen maken, zodat zij gingen begrijpen wie zij waren en waarom zij op aarde leven. En zij waren bereid bewust mee te werken aan de verandering van deze tijdspatronen. D.m.v. individuele sessies en groepsessies hebben we hard gewerkt om in dit opzicht aan onze taak te werken.”

 

P.S.: Wie ook interesse heeft, aarzel dan niet om haar website te bebijken of meer uitleg te vragen aan mij via e-mail.

 

Ter info: Ik weet dat er misschien mensen zijn onder jullie die een andere mening hebben, maar ik voel me goed bij haar sessies en kan het alleen maar aanraden.  Zij maakt blokkages los en dat voel ik heel goed sinds die 6 maanden dat ik bij haar in therapie ben!

Commentaren

Igna, je moet vooral doen waar je u zelf goed bij voelt en niet wat anderen vinden wat je zou moeten doen.
Ik hoop dat er toch een beetje positiefs uit de bus komt bij de dokters.
Dikke knuffel
Katleen
xxx

Gepost door: katleen en Jens | 12-06-11

Heel veel sterkte Igna en inderdaad: doen wat jou het beste lijkt!!!

Ik wou dat ik meer kon doen (en als dat kan, moet je het zeggen), maar ik kan alleen maar zeggen: dikke, dikke knuffel en respect voor alles wat je al met zoveel moed doortaan hebt.

Liefs
Ria
xxxxx

Gepost door: Ria | 12-06-11

En als je er al op voorbereid was geweest, dan nog moest je het denk ik ook verwerken. Ik wens jou veel moed en kracht om samen met alle mensen die jou bijstaan te veranderen wat je kunt veranderen, aanvaarden wat je niet kunt veranderen en het verschil tussen deze twee in te zien. Dit is een oud gebed, zelf weet ik er ook niet echt de oorsprong van.
Toi toi,
Martine

Gepost door: madame la marquise | 12-06-11

Weet dat er honderden mensen je strijd dagelijs volgen en allen, zonder één enkele uitzondering, wensen, willen en eisen dat je er moediger, sterker en meer vastberaden dan ooit, zult uit treden.

Je bent ongelooflijk taai en wilskrachtig.

Mijn voorbeeld.

Rudo

Gepost door: Rudo | 13-06-11

Hallo Igna,

Je hebt inderdaad heel wat te verwerken maar mijn bewondering voor jou stijgt bij ieder postje dat je plaatst. Je bent echt moedig en een voorbeeld voor velen onder ons. Meer wil ik daar niet over kwijt maar weet dat ik meeleef mét jou en echt hoop dat het tij zal keren en je weer de vrolijke Igna 'van vroeger' zal kunnen zijn...

Lieve groetjes
Luc

Gepost door: Lucky | 13-06-11

't Is goed om dat te doen waar je je goed bij voelt.
Dikke knuffel.
Katleen

Gepost door: Katleen | 14-06-11

hoi Inga,

zoals iedereen die iets gepost hebben vindt ik ook dat je moet doen waarbij je goed bij voelt en zoals je leest zijn er veel die met je meeleven en willen helpen om je zo comfortabel mogelijk tegen je ziekte te vechten .
Ik val misschien in herhaling , maar Never ever give up

Frank & Caroline

Gepost door: Frank & Caroline | 14-06-11

Volhouden,niet opgeven.En als je je goed voelt bij therapie in Genk=doen!

Gepost door: bart bex | 14-06-11

Beste Igna,
Al ken ik je niet persoonlijk, toch wil ik je zeggen dat ik jou enorm bewonder met jou strijd tegen die K** ziekte. Doe vooral datgene waar jij je goed bij voelt!! Dikke knuffel.
Een knuffel..
Een knuffel is zo fijn,
een knuffel omdat t mag,
en niet omdat t moet,
een knuffel kost helemaal niets,
ja, een minuutje van je tijd,
maar het geeft zoveel kracht om weer door te gaan in de strijd!!!

Gepost door: Peggy | 15-06-11

Igna ,
Samen met familie en vrienden kom je ook weer door deze kwade periode.Maar ja,wij zullen wel uitleggen héé meisje??
Dus ik hoop volgend berichtje dat je stuurt iets beter nieuws zal hebben.
groetjes Conny

Gepost door: engelen conny | 15-06-11

Lieve Igna,

Wat is dat weer schrikken zeg ! Op zoiets ben je nooit voorbereid hoor meid. Ik hoop dat je snel naar je prof kan en dat die een therapie kan starten. Ze moeten jou toch nog iets kunnen geven ! Gelukkig heb jij een fantastisch team achter je staan dat met veel plezier bij jou komt slapen. Geef ze maar een dikke knuffel. Je moet je niet schuldig voelen over de sessies die je volgt. Als jij je daar goed bij voelt is dat het belangrijkste. Als je nood hebt aan een babbel, je hebt mijn nummer en ik zal er zijn als je mij nodig hebt.

Knuffel,
Maggy.

Gepost door: Maggy Peeters | 17-06-11

Denk aan jou Igna!
XX

Gepost door: Ma Elly | 20-06-11

Groetjes van uit Mol,de zon is nog even op vacantie,maar zet tegen zondag toch maar een makkelijke stoel klaar om beetje te genieten!
XXX

Gepost door: Ma Elly | 23-06-11

Zo spijtig dat de kop van je stukje niet luidt: GEWELDIG NIEUWS!
Het is niet anders en je zult het er maar mee moeten doen ben ik bang :-( VEEL STERKTE!

Gepost door: Davy | 24-06-11

Ik ben toevallig op je blog geraakt, ik wil je heel veel moed en kracht toewensen. Ik hoop dat alles goed komt met je.
Heb nog een tip voor jou, misschien dat het helpt, lees de blog van Daan eens-> www.groeienvoorbeginners.be

Don't give up girl!

Knuff x

Gepost door: Katrien | 03-07-11

De commentaren zijn gesloten.