25-06-11

Gedichtje: Als het even moeilijk gaat…

Daar ik de laatste tijd het heel moeilijk heb, kreeg ik een gedichtje van mijn zusje via mijn Facebook-pagina.

Ik ben er
Als vooruit kijken pijn doet,
en achteruit kijken je bang maakt,
kijk dan naast je,
want daar is waar ik zal zijn!


 

12-06-11

Nog slechter nieuws…

Vorige maandag bracht ik een bezoekje aan mijn huisdokter.  Ik maakte mij wat zorgen over mijn lelijke hoest, het vocht in mijn benen en mijn voeten en de nog steeds enorm dikke buik, die maar niet wil verminderen.  Vorige week kreeg een geneesmiddel om mijn stoelgang te verminderen, daarna was dit wel beter.  Weg vocht in benen en voeten, de buik wat minder en oef, minder druk!!  De dokter verwees ons door naar dr. Vereycken voor een foto van thorax en een echo van de buik. De huisdokter dacht dat het vocht zou zijn – zo konden ze een drainage van het vocht doen – maar uit het onderzoek bleek dat het ging om uitzaaiingen in de buik en een beetje stoelgang!!  “Wat”, uitzaaiingen in de buik, wat betekent dit en hoe komen deze in mijn buik terecht?  Hoe kan dat nu?  Waarom?  Ik doe zo mijn best tegen mijn ziekte en nu dit weer!! :-(( 

De voorbije controles waren alles redelijk goed, goede parameters, tamelijk goede bloedwaardes.  Ik weet, dat als men niet veel meer kan doen, de ‘k’ wel groter wordt, maar bij mij zijn er een 3-tal letsels, waarvan er maar eentje de boosdoener is en dat is de tumor die mijn linkse nier wegduwt.  Nu weet ik niet wat er beslist zal worden, mijn huisdokter gaat zo snel mogelijk dit met mijn prof overleggen.

De plaats waar de linkerlong geweest is, daar is nu mijn hart, dat is mooi opgeschoven, zoals het hoort.  De rechterlong is prima in orde.  Nieren zijn ook beiden in orde, alsook mijn bijnieren.  Een tijdje geleden hadden we daar nog een discussie over: “Hoeveel bijnieren heeft een mens, één of twee… of??”  Het zijn er dus voor alle duidelijkheid ‘2’.  Daarbij kwam er nog eens bij dat ik kamp met een bronchitis of longontsteking waardoor ik deze nacht koorts maakte en het scheelde niet veel of ik moest naar het ziekenhuis (±38,50).  Ik dacht: “Ook dat nog…”  De andere bijwerkingen waar ik al eens over geschreven heb, zijn er ook nog steeds…  :-(( Pijnstilling, die nog niet volledig op punt staat, pijn in de onderrug – nu weten we waarom natuurlijk – door de uitzaaiingen in mijn buik…, problemen met de stoelgang, soms nog stemproblemen vooral door vermoeidheid.  Nu ik zo verzwakt ben, kan ik bijna niet meer buiten komen.

De kine komt sinds deze week aan huis.  Dit gaat me veel beter af.  Ik moet me niet ‘al vliegend’ klaarmaken, ik hoef mijn auto niet meer -in en uitstappen – wat ook al zeer intensief is, én het is minder vermoeiend voor mij.

Nog een aantal dingen zijn gewijzigd of hoe zou ik het zeggen – zijn ‘anders’…  Sinds mijn ‘pijn’voorval met het speciale product slaap ik niet meer alleen.  Thuis hebben ze een beurtrol om bij me op mijn appartementje te komen slapen.  Het is een hele regeling, maar als ik iemand om me heb, dan ben ik geruster.  Met wat gebeurd is, is iedereen wel geruster, denk ik.  Ik mocht ‘zelfs’ niet meer alleen zijn van mijn huisdokter.  Ik ben benieuwd wat mijn prof hierover zal zeggen.  Ik weet dat het voor mijn eigen goed is, maar het doet zo’n pijn…

Ik ben er ook sterk  over aan 'tnadenken om te stoppen met mijn behandeling bij de alternatieve geneesheer.  Mijn huisdokter zei me dat ik zelf dit moet beslissen waarom ik het doe en welke medicatie ik inneem.  Maar het is zo moeilijk om dit te beslissen.  Ik voel me er niet zo goed bij en ja, het zijn zoveel pillen – slik nu meer pillen dan ik ooit genomen heb.  En ik ben niet echt iemand die graag medicatie inneemt.  Ik vind van mezelf dat ik heel trots mag zijn dat ik al die chemoproducten al verorbert heb. :-)  De 3 dokters staan lijnrecht tegen elkaar en daar heb ik het een beetje moeite mee.

Nu moet ik de echografieën & foto’s meenemen naar mijn volgende afspraak in Leuven, maar dat is pas begin juli – grotendeels het groot verlof dat binnenkort voor de deur staat – maar mijn huisdokter vindt dat er te veel tijd tussen zit, dus hij gaat dit alles bespreken met de prof en nu wacht ik dus vol spanning af wat ze zullen beslissen.  Ik wist wel dat als de chemo stopt, er een dag zou zijn met slechter nieuws, maar toch was ik er niet op voorbereid.  Niemand hier trouwens….  Steeds krijg ik het moelijker en moeilijker met de situatie waarin ik zit.  Ik kan – alles wat me overkomt – zo slecht plaatsen, loslaten, verwerken, aanvaarden…

Nu ben ik bezig met de verwerking ervan, wat helemaal niet leuk en gemakkelijk is.  Mijn psychologe gaat me therapie geven om te leren om bepaalde dingen waar we niets aan kunnen doen en die we niet in de hand hebben, om deze los te laten.  Ook ga ik om de 4 weken naar Tineke in Genk.  Zij geeft me kracht, positieve energie, kleuren..., zodat ik mijn gevecht beter aan kan en leert me de dingen anders te bekijken.  Op haar website geeft ze meer informatie en  krijg je een beeld van hetgeen ze doet.  www.centerofthesoul.nl.  Hier kan je meer informatie geven en krijg je een beeld van hetgeen zij doet.

Tineke uit Genk geeft uitleg: “Mijn taak is het om processen in deze gebeurtenis te begeleiden naar het juiste punt. Ik heb vele mensen gedurende mijn leven wakker mogen maken, zodat zij gingen begrijpen wie zij waren en waarom zij op aarde leven. En zij waren bereid bewust mee te werken aan de verandering van deze tijdspatronen. D.m.v. individuele sessies en groepsessies hebben we hard gewerkt om in dit opzicht aan onze taak te werken.”

 

P.S.: Wie ook interesse heeft, aarzel dan niet om haar website te bebijken of meer uitleg te vragen aan mij via e-mail.

 

Ter info: Ik weet dat er misschien mensen zijn onder jullie die een andere mening hebben, maar ik voel me goed bij haar sessies en kan het alleen maar aanraden.  Zij maakt blokkages los en dat voel ik heel goed sinds die 6 maanden dat ik bij haar in therapie ben!